Biografia
Mieczysława Buczkówna urodziła się 12 grudnia 1924 roku w Białej Krakowskiej, obecnie Bielsko-Biała. Jest córką Wilhelma Buczka i Heleny z domu Mojżeszek. Ojciec jej był zawodowym wojskowym, dlatego rodzina często zmieniała miejsce pobytu. W 1925 roku został on skierowany do Zambrowa, gdzie przyszła poetka sipędziła dzieciństwo i w 1936 roku ukończyła sekołę podstawową. W tymże roku zamieszkała w Warszawie, gdzie rozpoczęła naukę w gimnazjum oraz w konserwatorium muzycznym w klasie skrzypiec. W 1939 roku straciła ojca, który zginął w obronie Warszawy. Lata okupacji hitlerowskiej spędziła w stolicy, gdzie na tajnych kompletach ukończyła gimnazjum ogólnokształcące i Liceum Pedagogiczne ss. Urszulanek. Ich dcm na Powiślu znany był w czasie wojny z działalności konspiracyjnej. Oprócz tego, że odbywało się tu tajne nauczanie, urządzano nielegalnie liczne zakazane imprezy kulturalne, działało podziemie, wreszcie znajdowali tu pomóc i opiekę najbardziej potrzebujący. W czasie powstania był tu szpital i kuchnia dla powstańców, jak i dla licznej głodującej ludności. W atmosferze walki i światłego patriotyzmu kształtowała się osobowość przyszłej poetki, która w tym domu przeżyła powstanie i w 1944 roku wraz z wszystkimi mieszkańcami opuściła Warszawę. Ostatnie miesiące wojny przebywała w Lipnicy Murowanej pod Bochnią. W latach okupacji należała do Harcerskiego Hufca Śródmieście II. Po wyzwoleniu zamieszkała w Łodzi, gdzie podjęła pracę w szkole jako nauczycielka, a jednocześnie rozpoczęła studia na Uniwersytecie Łódzkim, na Wydziale Filologii Polskiej.
Początki pisarstwa Buczkówny przypadają na okres gimnazjalny, były to "nieporadne zrymowane wierszyki" - jak je określiła. "Pierwszy swój wiersz napisałam - wyznała - jeszcze w latach szkolnych, był oczywiście o jesieni i schyłku życia. Na szczęście nie został nigdzie wydrukowany. Ale oczarowanie poezją zostało mi od tej pory do dziś". Natomiast świadome próby pisarskie podjęła Buczkówna dopiero w okresie studiów uniwersyteckich. Łódź w pierwszym okresie powojennym była miastem, w którym koncentrowało się życie kulturalne wyzwolonego kraju, zaczęły pracę teatry, wydawnictwa, powstały pierwsze po wojnie tygodniki literackie. Niezwykle żywa atmosfera w środowiskach artystycznych sprzyjała kontaktom z młodzieżą uniwersytecką. Pisarze z kręgu "Kuźnicy" organizowali dla niej spotkania i seminaria literackie. Łamy czasopism otwierały się dla młodych. W okresie tym Buczkówna przejawiała ożywioną działalność w uniwersyteckim Kole Polonistów.
Należy do pokolenia poetów, którzy debiutowali wkrótce po wyzwoleniu. Pierwszy swój wiersz ogłosiła w 1946 roku na łamach tygodnika "Wieś", później najczęściej drukowała w "Kuźnicy". Wiersze powstałe w tym okresie włączyła do debiutanckiego tomu Rozstania, któ, wyszedł drukiem w 1949 roku. "Był to - stwierdź: Anna Kamieńska - zupełnie dojrzały artystycznie i wa ki myślowo debiut młodej poetki. Poezja jej kształt wała się na wzorach, że powiem bardzo ogólnie, awa: gardy. Wolny wiersz Buczkównej dążył ku maksymaln kondensacji, nie ograniczając jednak swobodnego toi frazy. Młodzieńczość tomu przejawiała się w pełn zresztą wdzięku aurze smutku i posępności wynikając z zadumy nad życiem. Rozwój jednak dający się zao! serwować w samym tomiku szedł w kierunku osiągnięć jednoznacznego światopoglądu politycznego, pogody i spi koju, przezwyciężenia postawy samotnictwa".
